مدال آور پيشگام، پيشگام فرار شد

پنجشنبه, 16 ميزان 1388 09:33

آرين خيبر، رييس انجمن تکواندوي جيدوکوان افغانستان

در اين اواخر زمزمه ها و پس پسکان فرار ورزشکاران افغان از ميدان هاي بين المللي ورزش بيشتر از هر وقت ديگر از طريق رسانه ها به گوش مي رسد. فرار ورزشکاران کرکت، فوتبال، کاراته، و اتلتيک خفيفه مثال هاي بارزي اند که رسانه ها با اتکا به آن، مطالبي را براي پخش و نشر، ترتيب و تنظيم نموده به زعم خود شان در روشن ساختن اذهان عامه نقش خود را ايفا مي کنند.

رسانه هاي واقعي بنا بر تعهد عدم طرفداري از جناح، حزب، سازمان، گروه، قوم و ... آن چنان که بايد و شايد براي دريافت حقيقت و شفافيت در اشاعه ي مسايل موشگافي نموده، مطالب مربوط را با اتکا به اصل بي طرفي تهيه داشته و براي مخاطبين تقديم مي دارند. با کمال تاسف که تعدادي از رسانه ها بدون در نظر داشت اصل بي طرفي و بدون داشتن اندک ترين تعهد در برابر حفظ منافع ملي، ويژگي هاي سمتي، زباني، اتنيکي، منطقه اي و تنظيمي را محک قرار داده از پخش و نشر واقعيت ها طفره مي روند. در اين ميان موضوع فرار رويا زماني، خانم رييس به اصطلاح انتخابي فدراسيون تکواندو، آقاي غلام رباني رباني، مساله اي است که رسانه ها از پهلوي آن بدون ايست، خپ و چپ و خاموشانه عبور نموده و کاري به کار آن نداشته اند. خانم رويا زماني که قبلا عضويت تيم منتخب بانوان تکواندوي شهر کابل را بدون شرکت در هيچ مسابقه داخلي به دست آورده بود و از طريق تکواندو با آقاي رباني رباني آشنايي پيدا کرد، ضمن اشتراک در رويدادهاي گوناگون بين المللي تکواندو به عنوان بازيکن، عضو تيم، رييس تيم بانوان، خانم رييس فدراسيون تکواندو و ... سرانجام براي شرکت در مسابقات گزينشي سهميه المپيک منعقده ي مانچستر انگلستان در حالي که افغانستان هيچ ورزشکار زن در اين رقابت ها نداشت، به عنوان رييس تيم ملي تکواندوي بانوان افغانستان ميدان مسابقه را که زمينه ي ورود به آن با پول و مصرف کشور نادار، غريب و جنگ زده اي چون افغانستان از خون و پوست مال و جان افغان ها کنده شده بود، به امان خدا رها ساخته، فرار را بر قرار ترجيع داده و به کشور ميزبان پناهنده گرديد. قرار آخرين اطلاعات به دست آمده، خانم زماني به اساس دسترسي به منابع سرشار پولي و امکانات وسيع مالي کميته ي ملي المپيک و فدراسيون تکواندو به مانچستر بريتانياي اقامت دارد و فعلا نيز از حساب بانکي فدراسيون تکواندو که به نام آقاي رباني رباني ثبت است، تمويل مي گردد. منظور از اين نبشته اين نيست که خداي ناخواسته به حق و حرمت خانواده آقاي رباني رباني زياني وارد گردد، بلکه اين بدان معنا است که حقايق چرا وارونه جلوه داده مي شوند و چرا دوسيه ي فرار خانم رويا زماني به تاق نيسان گذاشته شده است. در حالي که فغان دوسيه ي فرار ورزشکاران فدراسيون هاي کرکت، فوتبال، کاراته و اتلتيک خفيفه گلوي رسانه ها را دريده است. جالب تر از همه اين که خود جناب آقاي رباني رباني از طريق رسانه هايي که به بهترين وجه به واسطه ي يک بلوز، يک کرمچ، يک جوره لباس و يا هم وعده ي اشتراک در کدام سفر ورزشي تطميع مي شوند، بارها و بارها از فرار ورزشکاران کرکت و فوتبال انتقاد کرده، مساله ي فرار آن ها را ناشي از عدم صداقت و عدم تعهد رهبري فدراسيون هاي متذکره عنوان مي کند. ولي آنچه آفتابي تر از همه در صدر دوسيه هاي فرار و در خط مقدم پرونده هاي گريز ورزشکاران قرار دارد، فرار خانم رويا زماني است که به عنوان نقطه ي ضعف و لکه ي ننگ بر جبين فدراسيون تکواندوي افغانستان نقش بسته است. عدم پيگيري دوسيه هاي فرار ورزشکاران به ويژه فرار خانم رويا زماني که احتمالا به اساس زد و بندها و تفاهم و معامله گري هاي رهبري فدراسيون ها و بعضي از اهرم هاي قدرت در کميته ملي المپيک صورت مي گيرد، زمينه را براي برخي ورزشکاران که ورزش را وسيله ي رسيدن به سرمايه هاي قاروني پيشه کرده اند، مساعد ساخته تا اين پروسه روز تا روز وسعت يافته و هرکدام براي رسيدن به سواحل آرام کشور هاي اروپايي و امريکايي جد و جهد نمايند. پيامد فرار اين خانم که جز تقدير و مکافات رييس فدراسيون تکواندو اندک ترين اقدام مقام هاي عدلي و قضايي را در قبال نداشت، يکي از مثال هاي بارز و يکي از گونه هاي چراغ مانند وجود فساد در اداره ي ورزش کشور است که با وجود تمام هياهو و فغان ها، اجراي اصلاحات و تغير در المپيک به اتکا به شعار معروف «تغيير و اميد» در زير لحاف چرکين «کسب انحصاري و حفظ انحصاري قدرت» پنهان مانده است. اين مساله روشن تر و آفتابي تر از همه، فرار را به عنوان يک مقوله ي قبول شده و قانوني در سفرهاي ورزشي شامل فرهنگ زد و بند، ريا و دروغ و انحصار قدرت در کميته ي ملي المپيک ساخته است که ورزشکاران با اتکا به اين مقوله باز هم فرار را بر قرار ترجيع خواهند داد و جامعه ورزشي يک بار ديگر ننگ فرار ورزشکاران را متحمل خواهد شد. اين در حالي است که علاوه به تمام نکات ضعف، منفي و نامطلوب از جمله اشاعه ي فاشيزم سمتي، زباني، اتنيکي، فساد گسترده ي اخلاقي، سو استفاده از مسند فدراسيون تکواندو، اختلاس، غارت و دزدي، رجحان دادن دوستان و وطنداران نسبت به همه جامعه ي ورزشي، نبود قانونيت و طفره رفتن از قوانين بين المللي تکواندو، استفاده از صلاحيت ها بر ضد يک تيم و يک شخص و تحريک خصومت هاي شخصي و ده ها مورد ديگر همه و همه کشتي طوفان زده ي جامعه ي تکواندو را به غرق شدن ميلان داده است. اما فرار خانم رويا زماني به عنوان خانم رييس يک فدراسيون المپيکي که در نخستين و آخرين رقابت اش در کوريا با نخستين باخت به مدال سياسي – تشويقي دست يافت و تا آخرين روزها با فخر فروشي از آن مدال با مباهات ياد مي کرد، سوال هاي زيادي را در اذهان جامعه ي ورزشي افغانستان ايجاد کرده است که جواب بدان را تنها و تنها مقام هاي کميته ملي المپيک و شخص جناب رييس نام نهاد فدراسيون تکواندو داده مي تواند و بس.